design thinking

Zoom Uit


Geen reacties

zoomuit.001

Dit blog is ‘Een onderzoek naar hoe ik, kijkend naar de natuur, mijn leven spelenderwijs duurzamer kan maken.’

Dus laat ik ‘even’ uitzoomen op mijn leven. En als ik ‘uitzoomen’ en ‘leven’ in een zin schrijf dan moet ik denken aan het filmpje dat mijn favoriete ontwerp duo Ray en Charles Eames maakte voor IBM in 1977.

En ik vertaal van hier.

In Powers of Ten gebruiken Charles and Ray het systeem van exponentiële krachten om het belang van schaal te visualiseren.

Toen de Eamsen op het boek Cosmic View: The Universe in Forty Jumps uit 1957 van Kees Boeke stuitte, besloten dat als basis te gebruiken voor een film die de relatieve grootte van dingen en de betekenis van het toevoegen van een nul onderzoekt.

Powers of Ten laat het universum zien als een arena van zowel continuïteit en verandering, van een dagelijkse picknick en het kosmisch mysterie.

Ik wil eigenlijk niet te veel meer vertellen over de film die zo’n 9 minuten duurt. Ik vind een indrukwekkend reisverslag van de grootsheid en nietigheid van ons bestaan. Technisch gezien een meesterwerk, zeker gezien het jaar 1977 waarin het gemaakt is.

De Library of Congress in de V.S. noemt het terecht “cultureel, historisch of estetisch betekenisvol”.

 

 

design thinking

Verken, maak, test


Geen reacties

kleurmodel.001

Dit blog is eigenlijk een reisverslag. Een reis waarin ik op zoek ga naar hoe ik mijn leven, spelenderwijs en kijkend naar de natuur duurzamer kan maken. Hierin speel ik de rol van reiziger, reisleider en touroperator. Ik gebruik Design Thinking als reishandleiding zodat ik weet waar ik ben in deze ontwerpreis.

Het mooie van het gebruik van Design Thinking is dat je helemaal niets hoeft voor te bereiden. Ja je hebt een uitdaging nodig die je focus geeft maar dan ga je gewoon aan de slag, met om je heen kijken; “to predict the future you don’t look ahead, you look around” las ik jaren geleden in een bron die ik vergeten ben. En aangezien ik geen glazen bol heb waarin mijn  duurzame leven te zien is begin ik met om me heen te kijken. Of moet ik zeggen op me neer te kijken. Want van bovenaf zie je meer en heb je een beter beeld van ‘de huidige situatie’. Want ontwerpen is de transformatie van de huidige naar een gewenste situatie. Hoe ziet mijn leven er nu uit en wat kan ik leren van goed om me heen te kijken. Met een beginnersoog mijn eigen leven bekijken, zonder oordeel. Ik moet denken aan Julio Cortazar en Carol Dunlop die in 1982 in hun rode VW T2 alle parkeerplaatsen tussen Parijs en Marseille bezochten en onderzoek deden alsof ze van een andere planeet kwamen. Hoe beschrijf je een vrachtwagen als je die nog nooit gezien hebt. Hoe beschrijf je een familie die in een volgepakte auto even stopt, zich uitrekken, wat eten en bezweet alsof ze op de vlucht zijn weer het asfalt naar het Zuiden opzoeken?

Maar late we gaan. Ik ben eigenlijk al onderweg. Hier is de kaart:

verkenmaaktest.001

Het model is gebaseerd op onderzoek van the British Design Council.

Mijn reis bestaat uit drie periodes/fases.

  1. De VERKEN fase,
  2. De MAAK fase
  3. De TEST fase

De drie ‘diamanten’ bestaan uit een divergent deel en een convergent deel wat sommige van jullie wellicht kennen van Alex Osborn’s Brainstorm; eerst divergeren en veel ideeën bedenken en dan convergeren en ideeën kiezen. Eerst gaan voor kwantiteit en dan voor kwaliteit. Deze aanpak geeft nieuwe inzichten/ideeën de ruimte om te groeien en niet direct afgeschoten en ‘veroordeeld’ te worden.

1. VERKEN: Ontdek en Kies

Mijn reis begint met een uitdaging, een wens, een droom om mijn leven duurzamer te maken. Ik ga op ontdekking in mijn huidige situatie. Het in kaart brengen van wie, wat, hoe en waarom. Om vervolgens deze bevindingen in te delen in:

  1. Wat werkt er?
  2. Wat kan er beter?

Door deze bevindingen in vragen te veranderen kan ik kiezen welke vragen ik het liefst ga beantwoorden; ik kies.

 

2. MAAK:  Bedenk en Probeer
In deze fase bedenk ik eerst zoveel mogelijk ideeën.  Ik schrijf hier ik maar mocht je zelf aan de slag gaan met Design Thinking dan doe je dit waarschijnlijk (hopelijk) in een team met diverse perspectieven. Uit de ideeën die ik bedenk kies ik degene die ik graag uitprobeer. Ik maak een prototype dat ik kan testen in de volgende fase.
3. TEST: Reflecteer en Leer
In deze fase reflecteer ik op het gebruik van de prototypes door mezelf en/of andere gebruiker twee vragen te stellen:

  1. Wat werkt er voor mij/gebruiker?
  2. Waar heb ik als …………(perspectief) behoefte aan?

Dit zijn twee vragen die ik leerde van DasArts, de theater master uit Amsterdam. Ik gebruik deze al jaren en biedt een gestructureerde en heldere aanpak om feedback en verbeterpunten in kaart te brengen. Het kan weer nieuwe uitdagingen opleveren voor fase 1 of nieuwe vragen voor fase 2 of aangepaste prototypes voor fase 3.

Is dit een beetje duidelijk?

Goede reis.

 

 

 

Geen categorie

Het nieuwe maken.


Geen reacties

HETNIEUWEMAKEN.001

Ik weet eigenlijk niet zo goed waar ik moet beginnen dus begin ik maar te schrijven. Meestal komt het dan wel goed….of niet. Zoals jullie misschien weten werk ik tweeënhalve dag in de week bij Kunst en Economie op HKU, Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. En gisteren was het Onderwijsdag voor alle medewerkers van HKU in TivoliVredenburg. Vooraf had ik een programma samengesteld uit het geweldige aanbod:

Schermafbeelding 2018-01-12 om 09.17.08

Na uitvoerig vooronderzoek koos ik, en dat was lastig met zoveel moois, met mijn nieuwe spel/natuur/duurzaamheids pet op, de volgende onderdelen:

Schermafbeelding 2018-01-12 om 09.31.13

Wat ik leerde is dat de online algoritme bepalen wat wij zien en daardoor (onbewust) ons gedrag beïnvloeden. Een mooi voorbeeld vond ik het project waarbij ze minder foto’s van Flickr gebruikten en op koffiemokken drukten en verkochten. “Ouders zetten vaak achteloos de meest intieme foto’s van hun kinderen online, zonder te beseffen dat bedrijven daar van alles mee mogen doen. Op een koffiemok zetten en verkopen bijvoorbeeld. Ontwerper Yuri Veerman en Dimitri Tokmetzis besloten dat bij wijze van privacy-experiment te doen.”

Schermafbeelding 2018-01-12 om 09.30.56

Hier leerde ik  o.a. dat lang niet alle e-nummers schadelijk zijn. Als je onderstaande lijst ziet, zou jij het product dan kopen/eten?

Schermafbeelding 2018-01-12 om 10.12.17

Enig idee wat het is?

Het is een hele gewone, niets aan toegevoegde:

Schermafbeelding 2018-01-12 om 10.15.53

 

Schermafbeelding 2018-01-12 om 09.32.34

Dave Hakkens kende ik van de Dutch Design week waar hij de Dutch Design Award won:


<p><a href=”https://vimeo.com/238540577″>Changemakers &ndash; Dave Hakkens</a> from <a href=”https://vimeo.com/arttubevideo”>ARTtube</a&gt; on <a href=”https://vimeo.com”>Vimeo</a&gt;.</p>
<p>Plastic wordt vaak gezien als een wegwerpproduct. Dave Hakkens vindt dat &lsquo;plastic troep&rsquo; juist een grondstof kan zijn om mooie nieuwe dingen van te maken.</p>

Hakkens is ook een van de deelnemende ontwerpers van de geweldige expo Change the System die nog tot dit weekend (14 januari 2018) is te zien in Boijmans van Beuningen:

‘Change the System’ toont design van ontwerpers, die de ambitie hebben om de wereld te veranderen – in kleine stappen of met een groot gebaar. Met werk van meer dan vijftig ontwerpers en kunstenaars geeft de tentoonstelling een beeld van de veranderkracht van het hedendaags design: maken we de zee weer schoon van plastic, bouwen we een wereld zonder kunststof, zetten we grafisch design in om het maatschappelijke debat helder en scherper te krijgen?

Maar nog een keer Hakkens. Omdat het zo’n goed idee is:

En Suzanne Koops gaf gisteren een workshop waar ik zelf aan de slag mocht met plastic en deze ketting voor mijn precious maakte in de kleuren die zij mooi vindt:

preciousplastic

Wat vooral voor me werkte was dat ik iets maakte van afval, met mijn handen. Iets persoonlijks. En dat het hele maakproces zichtbaar werd. Van sorteren, shredden, smelten, snijden, schuren, verwarmen. Het heeft me enthousiast gemaakt om zelf mijn eigen plastic te verzamelen en te sorteren en een ‘oud’ idee op te pakken waarbij ik lagere school kinderen iets kan leren over de geschiedenis van het eiland Dordrecht en het recyclen van plastic.

En misschien is dat wel het mooiste resultaat van de onderwijsdag van HKU, dat ik geïnspireerd ben dingen te maken. Nieuwe samenwerkingen aan te gaan. Dingen te proberen, te experimenteren. Désirée Majoor (college van bestuur HKU) zoals altijd geweldig gekleed,  noemde het ‘HET NIEUWE MAKEN’. Ze was zichtbaar trots was op wat we bij HKU doen.

desireemajoor.jpg

Met dit blog ben ik weer iets nieuws aan het maken. En dat voelt beter.

Superbeter.

Tot  morgen.

 

 

 

 

 

Spel

3, 2, 1


2 reacties

 

321.001Richard Williams, aka Prince Ea, een Amerikaanse ‘spoken word artist’, dichter, rapper en filmmaker en afgestudeerd antropoloog startte in 2014 met het maken van inspirerende films over het milieu, ras, werk-leven balans en spiritualiteit. Zijn YouTube video’s zijn miljarden keren bekeken…behalve door mij. Totdat Laura me deze stuurde:

Op een schaal van 24 uur zijn wij, Homo Sapiens, 3 seconden op aarde.

Schermafbeelding 2018-01-10 om 04.08.59

Dat is wat het is. Maar wat gaan we in de volgende seconde doen. Schreef ik we?

Ik bedoel ik

Wat jij doet is niet aan mij.

Ik voel dat het tijd is en weet dat het moeilijk is. Nobody likes change. Except a wet baby.

Gisteren stond ik stil op de A27 luisterend naar het audioboek van Jane McGonigal en toen bedacht ik me waarom duurzamer leven zo moeilijk is. Volgens van Dale betekent duurzaam:

1. lang durend
weinig aan slijtage of bederf onderhevig
het milieu weinig belastend: duurzame energiebronnen wind, zon, waterkracht enz.; duurzaam produceren

Lang durend duurt lang. Het effect van veranderd duurzaam gedrag zie je niet. Het ontbreekt aan snelle feedback. De schoonste plek op aarde is bij Holle Bolle Gijs in de Efteling. Normaal gesproken zie ik kleine kinderen nooit rommel in een vuilnisbak gooien. Want dat is Gijs. Een vuilnisbak. Maar wel een met een geweldig feedback systeem. Gijs bedankt je namelijk voor je goede gedrag en dankbaarheid tonen is volgens Jane (samen met aanraking) het meest effectief om je sociale weerstand te vergroten. Gijs houdt de boel niet alleen lekker schoon maar geeft ook het goede voorbeeld. Dankjewel.

Helaas heb ik geen Gijs thuis die me bedankt als ik het bijvoorbeeld mijn afval scheid. Ik heb ook geen idee wat het exacte effect is van mijn handeling. Daarbij komt ook nog eens dat ik nog altijd veel langer in mijn leven mijn afval niet scheidt dan wel.

Nobody likes change.

En zeker niet als je geen feedback krijgt en niet ziet waar je veranderende gedrag toe leidt. Feedback is een cruciaal element van een spel. Naast een duidelijk doel, regels en vrijwillige deelname. En waarom zou ik vrijwillig mijn gedrag veranderen als mijn doel niet zichtbaar is en ik geen feedback krijg?

Toch is er hoop.

En die komt uit Canada in de vorm van een 600 kilogram zware, hongerige ijsbeer. Het verhaal van de ijsbeer komt van Stuart Brown (Professor on Play) en zag ik een aantal jaren geleden in TED talk:

https://embed.ted.com/talks/lang/nl/stuart_brown_says_play_is_more_than_fun_it_s_vital

De hongerige ijsbeer loopt met een ‘ik eet je op’ blik op twee Huskys af die aan een ketting zitten. En wat normaal gesproken een kort gevecht zou zijn waar de dood op volgt, duikt een van de huskies, vlak voordat de ijsbeer wil toeslaan, in elkaar en begint met zijn staart te kwispelen. En wat er dan gebeurt is de oplossing voor een duurzamere wereld. Het ‘play’ signaal van de husky (het kwispelen) transformeert het dierlijke killerinstinct van de ijsbeer in een speelstemming en de ijsbeer en de husky beginnen een speels ballet.

Play (spel) is wat de husky redde en Play is wat de wereld kan redden.

 

Ik geloof dat spel de belangrijkste en meest krachtige, aangeboren vaardigheid is om je te ontwikkelen en dingen te veranderen.

Ik geloof dat als we Spel serieus nemen we niet alleen succesvoller, duurzamer maar ook gelukkiger zullen zijn.

So Why So Serious.

Let the Games Begin.

 

Geen categorie

Ready?


Geen reacties

ready.001.jpeg.001

Don’t just do it.

Just start.

Dit schreef ik ooit op het blog dat ik bijna 5 jaar geleden begon. Het blog zette me op de kaart als design thinker en bracht me naar 4 continenten om daar mijn nieuwsgretigheid op het gebied van design te delen. Maar de afgelopen maanden vroeg ik me af hoe ik mezelf weer echt kon uitdagen met een nieuw project. Design thinking wordt ook wel human centered design genoemd en misschien zat daar de zandkorrel in mijn oester. Of was het de gewapende overval langs de N2 in Kaapstad waarbij mijn zoon mijn  leven redde. Of het feit dat ik 50 ben geworden en in mei Nonno word?

Of was het de Tegenlicht aflevering ‘Het eind van bezit’ met Thomas Rau?

http://embed.vpro.nl/player/?id=VPWON_1232897&profile=vpro&sharing=1

Of die over de Donut economie met Kate Raworth?

http://embed.vpro.nl/player/?id=VPWON_1269673&profile=vpro&sharing=1

Of het nieuwe boek van Jan McGonigal ‘Superbetter’, de inspiratie voor de titel van dit blog.

Want ik geloof echt dat spel de meest krachtige, menselijke vaardigheid is te veranderen.

En dat wil ik. Ik wil van Human Centered naar Planet Centered. Ik wil duurzamer.

Hoe?

Ik heb geen idee. Wel een aanpak; Design Thinking.

En een inspiratiebron: de natuur.

Dus laat ik beginnen met mijn uitdaging. Ik heb deze nu zo geformuleerd:

Hoe kan ik, kijkend naar de natuur,  mijn  leven spelenderwijs duurzamer maken?

Onze planeet bestaat zo’n 4,5 miljard jaar. Er is al 3,8 miljard jaar leven op onze planeet waar wij (Homo Sapiens) pas 70.000 jaar rechtop de wereld bevolken. Op een schaal van 24 uur is dat maar een paar seconden.

Die tijd mij nog rest is dan helemaal te verwaarlozen. Volgens het CBS heb gemiddeld nog zo’n 31 jaar te gaan:

Schermafbeelding 2018-01-09 om 09.28.53

Toch ga ik een poging wagen om mijn kennis en energie in te zetten om deze planeet beter achter te laten dan zij (we noemen haar Moeder Aarde toch?) nu is.

Dat is toch het minste (of meeste) wat ik als Nonno kan doen voor mijn kleinzoon.